Dus heb ik een jammerklacht geschreven. En ik moet zeggen, het heeft geholpen. Onze tuin ligt er nu weer prachtig bij."

De gedichten komen vanzelf en Antje zet ze graag op papier. Dat heeft al geresulteerd in 2 boekjes: “Blauwe Regen” en “Ik tel de dagen”. (Klik op de titel wanneer u een van deze boekjes a €13,95 bestellen wilt.)

Antje deelt om de week een gedicht met ons hier in het nieuws. Wilt u ook de voorgaande gedichten nog zien ga dan via het menu ‘Extra’ naar ‘Columns’ en klik daar op Antje’s foto.

Jammerklacht
Eerst was hier die brand,
Het was toen één April.
We vonden het heel heftig,
De tijd stond even stil.

Toen kwam er een explosie,
Van heel veel lentegroen,
Heel fijn, zo welbeschouwd,
Maar groen vraagt wel om onderhoud.

De heggen groeien uit hun voegen,
De vrouwenmantel met haar grote kraag,
Tolereert het niet, als ze een ander plantje ziet.
Hoelang moet dit nog duren, dat is voor ons de vraag.

Die jongens van Caparis,
Waar zitten die nu toch.
Zij hielden het hier voor elkaar,
Maar ja, dat was wel vorig jaar.

Het duurt nu haast drie maanden,
Hoofdschuddend kijken wij naar ons terras.
Het onkruid tiert hier welig,
En de zomer begint nog maar pas.

De oudjes willen al gaan plukken,
Maar ja, dat valt niet mee,
Hun oude handen beven,
Hun krachten gaan het begeven.

Misschien heeft iemand nog een schoffel,
En ook een beetje medelij….
We zouden hem heel dankbaar zijn.
Hij maakte hier de oudjes blij.

Antje