Het ging niet meer, ze werd dement. Ze woont nu in Zonnekamp in Steenwijk."
De gedichten komen vanzelf en Antje zet ze graag op papier. Dat heeft al geresulteerd in 2 boekjes: “Blauwe Regen” en “Ik tel de dagen”. (Klik op de titel wanneer u een van deze boekjes a €13,95 bestellen wilt.)
Antje deelt om de week een gedicht met ons hier in het nieuws. Wilt u ook de voorgaande gedichten nog zien ga dan via het menu ‘Extra’ naar ‘Columns’ en klik daar op Antje’s foto.
Geertje
Dikwijls loop ik door het steegje,
waar Geertje heeft gewoond.
Eenieder heeft haar daar gekend,
nog niets is er veranderd,
maar Geertje werd dement.
Ik denk aan haar als ik daar loop,
een vrouwtje klein en oud.
Ze werkte in haar tuintje,
ze kweekte daar pompoenen, hele grote,
met de kleur van groen naar goud.
Haar tuintje ligt verlaten,
niemand kijkt er nog naar om.
Maar nu het voorjaar wordt,
wemelt het er van het jonge groen.
Met sneeuwklokjes en krokussen,
ze openen hun kopjes, in de prille lentezon.
Ze hield zo van haar tuintje,
en was er altijd bezig,
met wieden en met planten.
Dat was ze zo gewend,
het tuintje zal haar node missen,
want Geertje werd dement.
Antje.


















Reacties
RSS lijst met reacties op dit artikel